Przytoczymy jedno z nich dla przykładu: potrzeba pożywienia, potrzeba wody, potrzeba powietrza (oddychanie), potrzeby wydzielnicze (oddawanie moczu i kału), potrzeba płciowa, potrzeba laktacyjna, potrzeba unikania niskich i wysokich temperatur. Potrzeby te nazywane bywają niekiedy także "trzewiopochodnymi" (wiscerogennymi), w przeciwstawieniu do potrzeb "psychogennych". Istnieje pogląd, że z owych potrzeb organicznych wymienionych powyżej rozwijają się wszystkie potrzeby wtórne z psychogennymi łącznie. Stwierdzić jednak trzeba, że wywód taki natrafia w poszczególnych wypadkach na duże trudności i że bywa on raczej postulowany, aniżeli przeprowadzony w szczegółach. Wchodzący tu w grę mechanizm polega w głównych zarysach na tym, że zaspokojenie różnych potrzeb nie może dokonać się bezpośrednio, lecz wymaga pewnych działań pomocniczych. Otóż stałe dokonywanie się tych działań daje w konsekwencji potrzebę pochodną, pomocniczą, która jednak po pewnym czasie usamodzielnia się i staje się potrzebą samoistną. (Zasada autonomizacji postawiona przez G. Allporta).